DE GESCHIEDENIS VAN ODOORN (zeer beknopt)

Het oudste document waarin de naam Odoorn voorkomt is een bezegelde brief van 2 juli 1327 van het klooster Ten Nije Lichte. 
Klik hier om het document te bekijken.
In een brief uit 1376 komen we de naam Odoorn opnieuw tegen. De naam luidt daar Oderen. 
In een handschrift van 1393 luidt de naam Odern, in één van 1431 Oederen en in één van 1546 komen we tegen: den borgen van Oideren.
In een handschrift van 1548 komt de naam nog voor en  wel in de uitdrukking: "den pastoer van Oderen". 

Odoorn (een esdorp) had tot ver in de achttiende eeuw uitsluitend een boerenbevolking (zelfs de burgemeester, de dominee en de schoolmeester 
waren tegelijkertijd boer).

Odoorn was het het hoofd- en kerkdorp van het gelijknamige kerspel. In 1835 verhuisde het bestuurlijk centrum van Valthe naar Odoorn. Maar na 
35 jaar werd het gemeentehuis in 1870 alweer verplaatst naar Exloo. Ondanks diverse pogingen om het gemeentehuis weer terug in Odoorn te krijgen 
is dit nimmer gelukt. Ook het gemeentehuis van de nieuwe gemeente Borger-Odoorn werd, na veel discussie, in Exloo gevestigd.

bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Odoorn#Geschiedenis 

De esdorpen zijn in hun huidige vorm ontstaan in de vroege Middeleeuwen. Eeuwenlang waren het typisch agrarische gemeenschappen gelegen op hoge zandplateaus en omringd door ontoegankelijke veenmoerassen. Kenmerkend voor een esdorp waren de gemeenschappelijke essen, de groenlanden 
(graslanden) en de heide. De es is het vlak tegen het dorp gelegen bouwland, verdeeld onder de in het dorp wonende boeren. De scheiding tussen de individuele akkers was eenvoudig (een greppel en wat zwerfkeien). Zware landhekken blokkeerden de ingangen. Dit was nodig om het vee en het wild buiten te houden. De uitvinding van prikkeldraad maakte deze houtwallen later overbodig. 
Het landbouwgewas van die tijd was rogge. De es werd bemest met mest van de schapen die werden gehouden op de omringende heide. De mest werd vermengd met heideplaggen. Hierdoor werden sommige essen in de loop der eeuwen tientallen centimeters opgehoogd.
Doordat de vraag naar mest toenam naarmate de bevolking van het esdorp groeide en meer monden gevoed moesten worden, werden er steeds meer schapen gehouden. Zo veel dat de omringende hei de begrazingsdruk niet langer aankon. Hierdoor ontstonden bij veel dorpen zandverstuivingen. Ook het zogenaamde afplaggen van de hei werkte het ontstaan van zandverstuivingen in de hand. De plaggen werden ondermeer gebruikt voor de bouw van de plaggenhutten en als strooisel in de schaapskooi. 

De esdorpen zijn bekend om hun brinken, de open plekken in het dorp waaromheen de bebouwing werd gegroepeerd. Bijna elk esdorp heeft er één of meerdere. De brink had vroeger vele functies, vaak lag er een dobbe (een soort vijver) die diende als watervoorraad bij branden die de dorpen regelmatig teisterden. De belangrijkste verandering van de esdorpen ontstond door de komst van kunstmest. De schapen werden overbodig en met behulp van de nieuwe mest konden de heidegronden worden omgetoverd in akkers en bossen. De boerderijen werden, vooral in het kader van de ruilverkavelingen, buiten het dorp geplaatst en de dorpen zelf werden steeds meer het domein van forenzen die een mooie woonplek vonden in de nieuwbouwwijken die verrezen op de voormalige essen en groenlanden.

De gemeente Borger-Odoorn bestaat sinds 1 januari 1998.
Op deze datum is een grootschalige gemeentelijke herindeling van de provincie Drenthe voltooid. Bij deze herindeling werden de 34 zelfstandige Drentse gemeenten omgevormd tot twaalf nieuwe. Borger-Odoorn is ontstaan uit de voormalige gemeenten Borger en Odoorn.

bron: http://www.borger-odoorn.nl/Prod/borger-odoorn/borger-odoorn.nsf